W pierwszy weekend września zapraszam do KMWTW i KIOSKU na podwójną wystawę, w której woda nas poniesie w różne strony dyskursu o ekoseksualnoścu, feminizmie, herstorii i artywizmie.
Astrida Neimanis w swoim eseju pt. „Hydrofeminizm, czyli stawanie się ciałem wodnym” mówi, że woda to planetarne archiwum. Czy wiecie, że od początku istnienia naszej planety wody nie przybywa ani nie ubywa? W szklance wody, którą dziś pijecie znajdują się historie dinozaurów, prastarych cywilizacji, celebracji i wojen: wszystkiego co było i jest i będzie!
Woda, nasza przewodniczka i łączniczka, pomoże nam przyjrzeć się rytuałowm związanym z menstruacją, narodzinami i macierzyństwem oraz przemijaniem z punktu widzienia planetarnego, oraz perspektywy jednostki. Walka z patriarchatem, queerowanie przestrzeni, równość międzygatunkowa, oswajanie traum i stawianie czoła depresji klimatycznej to tylko niektóre z tematów jakie podejmiemy.
RYTUAŁY WODY to cykl równościowych wydarzeń stworzonych przez kobiety i dla kobiet oraz osób niebinarnych. Płyńcie z nami w duchu siostrzeństwa i herstorii!
Artystki i artywistki:
～ Alicja Kajtanowska ～ Ania Chromik～ Astra Papachristodoulou ～ Agata Polak ～Aleksandra Pieńkosz ～ Boyana Aleksova ～ Barbara Mihalyi ～ cyber nimfy (Ewelina Jarosz & Justyna Górowska) ～ Fidelia Schlegl ～Grupa Łono (Marcelina Amelia & Marta Borkowska) ～Julka Walkowiak ～Joanna Pottle ～Joanna Tochman ～ Katarzyna Olma ～ Kinga Świętek ～ Monika Dorniak ～ Malw Miel ～ Miroslava Vecerova ～ Magda Worłowska ～ Mo Tomaszewska ～ Olga Pawłowska ～ Somnium Soft-Core projekt + Marta Niedbał i Jan Jurczak ～ Śomi Śniegocka ～
Oprócz podwójnej wystawy zapraszamy was do wzięcia udziału w licznych wodnych wydarzeniach i spotkaniach.
TEKST KURATORSKI
hydrofeministyczny festiwal sztuki RYTUAŁY WODY
Kuratorka: Marta Grabowska @martuga.grabowska
Matronat: Muzeum HERstorii Sztuki @muzeumherstoriisztuki
3-17.09.2022
Kiosk (Rynek Podgórski 8)
～ Boyana Aleksova @boyana.aleksova
～ Astra Papachristodoulou @heyastranau
～ Barbara Mihalyi @barbart
～ Malw Miel @malwmiel
～ Karina Swachta @cracowgirl & Dorota Brzuska
KMWTW (Zwierzyniecka 4/20)
～ Malw Miel @malwmiel
～ Aleksandra Pieńkosz @ale.png
～ Joanna Pottle @joannapottle
～ Olga Pawłowska @paw_olga
～ Alicja Kajtanowska @alicjakajtanowska
～ Monika Dorniak @monikadorniak
～ Joanna Tochman @joannatochman
～ Julka Walkowiak @walk_owiak
～ Mo Tomaszewska @mo_tomaszewska
～ Miroslava Vecerova @axolotl_urodela
～ Katarzyna Olma @o__l__m__a
～ Agata Polak @polak_
～ Fidelia Schlegl @fideliaschlegl
～ Marcelina Amelia @marcelinaamelia
～ Kinga Świętek @kingaswietek
Czy ekologia może być sexy?
Jakie herstorie kryje nasz pot?
Co pamięta woda?
Na te i inne pytania postaramy się wspólnie odpowiedzieć podczas festiwalu. Jak? Na przykład poprzez dialog z dziełami artystek i artywistek, które zinterpretowały Rytuały Wody na podwójnej wystawie w KMWTW i w Kiosku. Każda z nich opowiada inną historię/herstorię, ale wszystkie prowadzą nas do wspólnego mianownika jakim jest ona, mistyczna woda.
Od sześćdziesięciu do dziewięćdziesięciu procent składu naszego ciała stanowi woda. W tym sensie, wszyscy jesteśmy do siebie podobni. Nie tylko my ludzie, ale także inne gatunki zwierząt oraz roślin. Ta sama woda opływa nas nie tylko w postaci deszczu czy rzek, ale także naszego własnego potu. Z ewolucyjnego punktu widzenia wszystkie ciała ożywione są ze sobą połączone czymś, co Mark i Diana McMenamin, a za nimi Astrida Neimanis, nazywają Hipermorzem.
Mówi się, że woda to życie i, mimo że może wydawać się to banalne, jest w tym coś fundamentalnego. Woda to codzienność zawarta w naszej cielesności: w ślinie, krwi i pocie. Bez niej nie przetrwamy. Wszystkie organizmy, cywilizacje i ekosystemy współbrzmią z wodą. Rzeki, strumienie oraz morza niosą ze sobą siłę życia, ale także potrafią dużo odebrać. Relacja z wodą to nieustanna wymiana, cykliczność zjawisk i chaotyczność żywiołu oraz nieprzewidywalność cielesności. To wytworzenie rytuałów.
Astrida Neimanis w swoim eseju pt. „Hydrofeminizm, czyli stawanie się ciałem wodnym” mówi, że woda to planetarne archiwum. Czy wiecie, że od początku istnienia naszej planety wody nie przybywa, ani nie ubywa? W szklance wody, którą dziś pijecie znajdują się historie dinozaurów, prastarych cywilizacji, celebracji i wojen: wszystkiego, co było i jest, i będzie!
Obecnie feminizmy rozciągają się, stają się coraz bardziej chłonne, intersekcjonalne. Problemy z jakimi się spotykamy, to nie tylko mizoginizm i męska dominacja. To także rasizm, klasizm, homofobia, kolonializm, katastrofa klimatyczna i inne. Zatem stwierdzamy, że myślenie feministyczne to myślenie planetarne, dotyczące wszystkich aspektów naszego życia. Najważniejszym pytaniem wydaje się więc: czy hydrofeminizm może zmienić świat i zaproponować inny system niż patriarchat?
Muzeum HERstorii Sztuki 
